İki yolun varlığından bahsedilir hep ve gidilecek yönü seçmenin zorluğundan; oysa otobandaki yol ayrımında kıpırdaman durup arabaların sağından ve solundan hızla geçişini izlemekten zevk alanlar da vardır elbet. Araçların ardında bıraktığı sesi, rüzgarı hissetmek ve orada öylece durmak... herşeyin hareket ettiği bir zeminde sabit tek bir nokta olmak... Dünyanın merkezi siz olursunuz o zaman, diğer herşey sizin dışınızda kalır. Öte yandan merkez bile olsanız bir nokta olarak o kadar küçülürsünüz ki varlığınız anlamsızlaşır ve siz, sizi çevreleyen hareketli bütünün bir parçası olursunuz. İçerde misiniz yoksa dışarda mı bilemediğiniz yerdir burası. Marjinal olmak bütünün parçası olmakla birlikte esas gövdenin dışında kalmaksa dışarıda kalanlar/bırakılanlar gerçeği hem içerden hem dışardan bakarak algılarlar.Bu yüzden HANGAR dedik; bir kapı kapanır ve HANGAR açılır dedik. Önerdiklerimiz, savunduklarımız, çalışmalarımız bu güne kadar kendine yer bulamadı belki. Ama umutsuzluğa kapılmadık, yaratıcılığımızı küstürmedik, doğru bildiğimizden şaşmadık; kendimize yeni bir kapı açtık; ağzı "hangar" kapısı gibi gece gündüz herkese açık bir kapı.... Burası ne içeriye kapanıp dünyayla bağlantımızı keseceğimiz ne de ürettiklerimizi kitlelere ve sanat otoritelerine beğendirme kaygısı güdeceğimiz bir yer. Burası etkileşim, paylaşımın ve özgür yaratıcılığın yeri...